27 lutego 2017 r. zawitaliśmy do Szkoły Podstawowe im. Janiny Sieklickiej w Czernicach Borowych, aby wprowadzić uczniów klasy III w niezwykły świat Mari Skłodowskiej-Curie, słynnej chemiczki i fizyczki. W oparciu o książkę Justyny Styszyńskiej „Idol: Maria Skłodowska-Curie”, wspólnie z biblioteką szkolną, przeprowadziliśmy zajęcia pn. „Eksperymentuj, odkrywaj, działaj. Bądź jak Maria”. Nasze zajęcia skupiliśmy przede wszystkim na zapoznaniu uczestników z sylwetką bohaterki oraz pokazaniu czym się zajmowała i jak ważne są osiągnięcia Marii dla współczesnego świata. Dzieci z ciekawością chłonęły przedstawiany im świat, a także chętnie pracowały z książką.
Na tym nie koniec. Już niedługo kolejne spotkania z Marią Skłodowską-Curie. Tym razem będziemy jak Maria, będziemy przeprowadzać doświadczenia i działać. Będzie się działo!
Kamień smoczy. Historia pewnej mistyfikacji medycznej.
W dawnych czasach uczeni przyrodnicy wierzyli, że smok, mimo że uważano go za wcielenie diabła, posiadał własności lecznicze. Podkreślano, że krew smoka, sadło smoka, kości smoka oraz kamień smoczy mają własności uzdrawiające.
Starożytny historyk Pliniusz Starszy jako jeden z pierwszych autorów pisał o rzekomym kamieniu w głowie smoka. Jego przekaz o tym został poważnie potraktowany przez potomnych i przeszedł do tradycyjnej wiedzy o smokach. O smoczym kamieniu wspomniano w różnych średniowiecznych zielnikach i poradnikach medycznych oraz w traktatach o przyrodzie, jak np. “Das Buch der Natur” Konrada z Megenbergu (1309-1374) lub “Gart der Gesundheit”. Podkreślano jego lecznicze własności, skuteczne w przypadku zatrucia jadem groźnych zwierząt i w chorobach, takich jak krwotoki. Również w nowożytnych dziełach na temat świata gadów i smoków wspominano i to poważnie o kamieniu smoczym. O nim pisali m.in. dawni uczeni przyrodnicy: Konrad Gesner, Ulisses Aldrovandi, Athanasius Kircher, Johann Leopold Cysat oraz Johann Jacobs Scheuchzer i kilku innych. W dawnej Polsce też znano historię tego kamienia smoczego. O nim wspominał ksiądz Benedykt Chmielowski w pochodzącym z I poł. XVIII wieku leksykonie pt. “Nowe Ateny”.
Najgłośniejsza historia o smoczym kamieniu pochodzi z Lucerny w Szwajcarii. Otóż w 1421 roku pewien chłop o nazwisku Stämpfli zobaczył w górach koło Rothenburga ognistego smoka, który leciał w kierunku Pilatusa (niem. Berg Pilatus) w Alpach. W pewnym momencie spadło coś na ziemię, a to zdarzenie zaszokowało obserwatora i popadł on ze strachu w omdlenie. Jak już doszedł do siebie, zobaczył okrągły okrwawiony kamień porzucony przez smoka. W 1509 roku sprzedał go Rudi, wnuk Stämpfliego, lekarzowi Martinowi Schriberowi, który wykorzystał łatwowierność ludzi i chwalił rzekome cudowne własności smoczego kamienia. Historia tego przedmiotu i jego sprzedaży została nawet udokumentowana pisemnie i potwierdzona przez świadków. W 1519 roku wykorzystywano ten kamień do leczenia skutków zarazy, a w 1523 roku miejscowi lekarze potwierdzili rzekome medyczne własności tego kamienia, przy którego pomocy leczono różne choroby, m.in. krwotoki. O tym i o innych z tym związanych osobliwościach jest prelekcja pt. Kamień smoczy. Historia pewnej mistyfikacji medycznej.
Dr Marek Sikorski jest historykiem sztuki i autorem wielu książek. Spotkaniu towarzyszy promocja książek pt. Smoki i smokobójstwo oraz Na tropach smoka wawelskiego.
Na temat autora zob.: www.marek-sikorski-autor.blog.pl
Gminna Biblioteka Publiczna w Czernicach Borowych jest jedną z 70 bibliotek, które zakwalifikowały się do udziału w konkursie “Eksperymentuj, odkrywaj, działaj. Bądź jak Maria”, współorganizowanym przez Fundację Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego oraz Wydawnictwo Widnokrąg. Miło nam poinformować, że w związku z tym otrzymaliśmy książkę „Idol: Maria Skłodowska-Curie”, na podstawie której przeprowadzimy zajęcia dla dzieci. Szczegóły już wkrótce!
Szanowni Czytelnicy i Użytkownicy Biblioteki,
informujemy, że w dniu 23 grudnia 2016 r.
Gminna Biblioteka Publiczna w Czernicach Borowych
będzie czynna w godzinach 7:00-13:00
3 września 2016 r. Gminna Biblioteka Publiczna w Czernicach Borowych wzięła udział w piątej edycji Narodowego Czytania. Wówczas czytaliśmy “Quo vadis” Henryka Sienkiewicza. W ramach podziękowania otrzymaliśmy list oraz okolicznościowy egzemplarz powieści “Quo vadis”. My również dziękujemy wszystkim, którzy w tym dniu byli z nami.
